~Desqpio

23 Nisan’ın çocuklara kim tarafından hediye edildiğini bir kenara bırakırsak (.) sorulması gereken esas sorulara daha iyi yoğunlaşabiliriz. Bu sorulardan biri, belki de gayet önemli olanlarından biri pekala şu olabilir; resmi ideoloji tarafından Ulusal Egemenlik ve  Çocuk Bayramı olarak  nitelendirilen bu gün hangi çocuklara ve hangi ulusa hitap etmekte?

23 Nisan nedeniyle ülke genelinde çocuk etkinlikleri gerçekleştirilirken, Ceylanpınar’da okulu olmayan 28 ayrı köyde çocuklar tüm zamanlarını çobanlık yaparak geçiriyor(.)

Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran, Türkiye halkı’nın çocuklarından biri bugün Başbakan koltuğuna oturup kendisine yöneltilen “İşçiye, memura zam yapacak mısınız?”  sorusuna, “İsterdim ama durumumuz müsait değil şimdi.” diye cevap verdi. Ondört yaşındaki başka bir çocuk ise Hakkari’de kafasına aldığı dipçik darbeleri nedeniyle Van Yüzüncü Yıl Üniversitesine kaldırıldı.

Olan biten bunca şeye rağmen, toplumsal kontrol ve egemenlik aracı olarak kullanılan medya organları sisteme olan bağlılıklarından ödün vermeyecek şekilde hareket ediyor.  Televizyon kanalları ve gazetelerde yer alan haberlere bakarsak her şey oldukça normal, içinde bulunduğumuz “hassas dönem” nedeniyle bu olaylar belli bir seviyeye kadar kaldırılabilmesi gereken şeyler.

Toplumu bağımsız düşünceden yoksun bırakmak suretiyle kendi gerçekliğini yaratan ve yine kendi çarklarını döndüren medyanın 23 Nisan’ı kutlu olsun.