“Doğa sorunlarının evrenselliği, doğanın insanlara mekân ve kaynak oluşuyla, müziğin evrenselliği ve insanların ortak dili oluşu arasındaki bağ, projenin çıkış noktası oldu.”

Hepimizin ortak evi olan dünya uzun süredir haykırıyor ne kadar kötü bir halde olduğunu. Ama insanlığın büyük çoğunluğu kulaklarını tıkamış bu haykırışa, duymak istemiyor. Bu vurdumduymaz insanlara ulaşmanın bir yolunu arayanlar da var, “Gidişat iyi değil” diyorlar.

Herkesin küçük, büyük çıkarları doğrultusunda, etrafına kayıtsızca davrandığını görüyor ve haykırıyorlar: “Herkesin mazereti var!” İnsanoğlunun fark etmeyi reddettiği bir noktaya parmak basıyorlar: “Doğa nasıl olsa, öyle ya da böyle var olacak… Vay insanlığın haline.”

Bu durumun önüne geçmek için çabalayanlar, doğaseverler, neler yapacaklarını düşünüp taşınmışlar ve sonunda Agaclar.net olarak “birlikten kuvvet doğar mı?” sorusuna cevap aramışlar. Farklı dilleri konuşan insanların ortak dili olan “müzik”te bulmuşlar cevabı. “Doğa İçin Çal” projesini başlatmışlar.

Uzun süredir kulaklarını tıkamış olan insanoğluna, evimizin haykırışlarını duyurmak için farklı bir yol seçip müziği kullanıyorlar. Belki kulaklarını açıp müziği dinlediklerinde anlarlar ve en azından vicdan azabı duyarlar diye. Bunun için de büyük çoğunluğumuzun bildiği bir şarkıyı seçmişler: “Divane Âşık Gibi”.

Türkiye’nin dört bir yanında doğmuş, bazılarını bildiğimiz, ama çoğunu yeni tanıdığımız tam 45 müzisyen; kimi sesiyle, kimi çaldığı müzik aletiyle insanlara sesleniyor. Fırat Çavaş’ın yönetiminde “Artık kulaklarınızı açın. Bırakın pasını biz alalım, yeter ki siz daha iyi duyun.” diyorlar. Ve ekliyorlar:

“Divane Aşık Gibi” yollarda dolaşmaktan başka, hem mecazda hem de fikirde “Sen yağmur ol, ben bulut, Maçka’da buluşalım” diyoruz.

Yeni başladık, devam edeceğiz…

Sizi de bekleriz!