“Tarih? Bilmem, sanırım bugün. Bugün her neyse o işte. Pazartesi olduğundan eminim ama, işlerin başlaması yüzünden onu aklımda tutabiliyorum.”

İnce beyaz parmakları, kahverengi aromalı sigarasını kültablasına silkeledi. Bordo ojeli tırnaklar, beyaz parmakları sigarayı kırmızı boyalı dudaklarına götürürken büyük bir uyum oluşturuyordu. Sigarayı dudaklarının arasına sıkıştırdı, eli tekrar siyah mürekkepli kalemine gitti ve deftere döndü.

“İşte sıkıcı bir gündü gene. Ofiste bütün gün oturup sayfalar dolusu belge okuyorum. Düzenliyorum. Kategoriliyorum. Mühürlüyorum. Her gün bir öncekinin aynı. Tek fark, ay ortasında işler azalıyor, ay sonunda ise teslimler yüzünden uyku uyumuyoruz. Bir düzene oturtamadı gerizekalı piçler.”

İki parmağı arasında kalemi sallarken, diğer eli yanında duran Arjantin biraya gitti. Büyük bir susuzlukla birayı dikti, bardağı dudaklarından ayırdığında bardakta ruj izi kalmamıştı; tatmin olmuş bir biçimde gülümsedi.

“Kendime not: Bu aldığım son marka çıkmayan ruj gerçekten işe yarıyor.” Abartılı bir tavırla nokta koyup mutlu mutlu baktı deftere.

“Ayrıca, eğer biraz akıl kaldıysa o uyuşuk beyninde, yeni bir iş bul. Sevdiğin bir iş. Böylece iki iş bir arada yapmak zorunda kalmazsın. Uyku uyumayı özledim. Ama en çok. . . . Senin yanında uyumayı özledim.”

Bir süre kalemin arkasını emdi dudaklarına dayayıp. “Bana sadece bir not bırakıp gitmen hiç hoş olmadı. Ne zaman döneceksin?”

İç çekti ve umutsuz bir ifadeyle defteri kapattı. Keyfi kaçmıştı.

“Chou, senin sıran!” Barın arkasında dikilen kumral saçlı kız, bir önlük fırlattı kadına. Kadın gayet rahat bir tavırla ölüğü kaptı, sigarasının son efesini alıp söndürdü, birasını dikti ve önlüğü geçirdi üzerine.

“Tamam Cassie! Geldim işte.” Defter ve kalemi çantasına soktuktan sonra kızıl saçlarını toplayıp sırada bekleyenlere servis yapmak için bara geçti.

İşten şikayetçi ne kadar insan varsa toplanmıştı. Hoş, belki yeterince bahşiş toplarsa bu hafta sonu izin alabilirdi.

Gerçi, izin alsa bile evde boş oturmaktan başka ne yapacaktı ki?

***