Kan ter içinde uyandım karanlığına uykunun
Hiç uyanılmayası bir sabah
Gözlerim(n)hala kanlı ,uykulu
Tesadüfen yapılan yanlışlardan sonra hissedilen
Garip bir farkındalık sanki yanında olmak
Yanımda olman
-Ama ikimizin de yalnız olması-
Hani mananın kaybolduğu o muğlak an
Ruhun yarısının bedeni terk ettiği o çırıl çığlık
Söylenmeyecek ,söylenemeyecek sözler duymak
Henüz ödüllendirilmiş yalan tanrıçasından
Ya da yine ateşi çalandan ya da
Olmayanlardan…Gökyüzünde bir ev hayal ederdim senin için
Senin içinde olacağın
Büyükçe bir ev
Bahçesi yok
Duvarı yok
Kapısı yok
Penceresi yok
Ama içindesin
Sen varsın
Her yerindesin,sinmişsin içine,
İçime
Beni terk ettiğin gün
Attığın gün uçsuz bucaksızlığına sensizliğin
Hani hatırlar mısın
Avazın çıktığı kadar bağırdığın ve
Korktuğun belki de …diye
Gözlerimi açsam da göremeyeceğim
Anlayamayacağım
Doğumlardan ölüm seçeceğim o gün
İşte o gün
Bir oğlun o(ö)ldu(ü)
Anne………..
Sen artık yoktun
Babamsa gülümsüyordu
Benim içim dışım kesiklerle dolu.

Mehymet toklu