Tercih günü gelip çattığında lütfen çocuğunuza karışmayın.

“Ay oğlum/kızım o şey de meslek mi, adam gibi şunu bunu oku, onu da yanında hobi olarak yaparsın” demeyin, öyle de düşünmeyin. Çocuğunuzu 7 yıllık bir işkenceye mahkum etmeyin!

Öğrenci arkadaşlar, ciddi anlamda oturun ne istediğinizi düşünün ve bu istediğiniz için herşeyi yapar mısınız ona karar verin. “Ay ailem böyle istedi buna gireyim, yanında şu istediğim şeyi de yaparım” diye kendinizi kandırmayın. “Ay diplomam olsun da, diğerine de vakit ayırırım” da koca bir yalan. Gerçekten istediğiniz şeyi bulun! Rastgele girdiğiniz bölüm ilk iki yıl kolay ve eğlenceli gelebilir, ama zaman geçtikçe iki ucu boklu değnek olacak o elinizde patlayacak; bir yandan bırakmak isteyeceksiniz yapamayacağınızı anlayıp, diğer yandan 2-3 yıllık emeğinizi çöpe atmaya kıyamayacaksınız.

Kıvranıp işkence çekeceksiniz.

O yüzden, tercih yaparken üzerinde uzun uzun düşünün. Ne yapmak istediğinize karar verin. “Puanım tutuyor diye girdim” cilik yapmayın, çünkü hayalleriniz ve isteklerinizi öldürmekten başka bir şey yapmıyor o.

Tecrübeyle sabittir.

Depresif Rose-chan’ın insanlara okul bıraktıran konuşmasını okudunuz.

Sevgiler.

~ Rose