Dostları vardı ve düşmanları da.. Yüzlerini bile görmediği, isimlerini bile bilmediği… Aslında ne dostu vardı ne de düşmanı, yapayalnızdı sadece. Yalnızlığını kendinden saklamak için kendine hayali dostlar ve düşmanlar yaratırdı. Pek de hayali sayılmazlardı aslında, gerçekte varolan ama kimliklerini bilmediği karakterlerin onun zihnindeki hayal dünyasını şekillendiren silüetleriydiler, sadece bunun farkında değildiler. Ama onların arasında bile yalnız hissediyordu kendini, oysaki onları kendisine yalnız olmadığını düşündürmeleri için hayal etmiyor muydu? Buna rağmen nasıl hala yalnız hissettiriyorlardı ona kendini? Kendi hayal ürünü …