Öyle.
Buraları okuyan kişiler varmış hiç ummadığım. Selam olsun onlara buradan diyerek başlayayım.
Yorgunluktan dolayı gözümden yaşlar akarak yazıyorum bu yazıyı. O kadar uykum var ki, zaman hızlanmış gibi hissediyorum. Saate her bakışımda dakikanın yerine saati ilerlemiş buluyorum bu akşam. Arkadan tatlı tatlı seslenen yatağa karşı yaptığım boş direnişlerden birini yapıyorum yine: Ne de olsa bir saate kadar kucağına almış olacak beni.
Bugün daha önceden olduğunu düşündüğüm bir şeyden emin oldum. Disiplinsizliğim ve kolay vazgeçer yapım iyice gözüme battı bugün. Ancak bunu görmemle beraber çoğu şeyde yanlış yaptığım noktayı da buldum. Eğer her ne olursa olsun yaptığınız şeyin iyi olmasını istiyorsanız, ona emek vermeniz gerek. Pes ederek, sabırsızlığınızı kendi beceriksizliğinize yorarak bir yere varamıyormuşsunuz. Üstüne üstlük, bunun bunalımlarını yaşayarak kaybettiğiniz zamanın da farkına varınca bu sizi ayrı üzüyormuş.
Benden sonra başlayıp benden çok daha fazla yol alan ve gözümün önünde yaptığı işteki en ufak detaya dakikalarını harcayan birisini gördükten sonra vardım bu karara. Yaptığım işlere olan yaklaşımımda temelden değiştirmem gereken bazı şeylerin olduğunu gördüm.
Her insanın size öğreteceği bir şeyler varmış, farkında olmadan öğretse bile. Bana ders oldu bu.
Öyle.
