Dûr Bîn

Malzemeler:

1-) 600 gr. tel kadayıf.
2-) 100 gr. Antep fıstığı.
3-) 120 gr. ceviz (dövülmüş).
4-)375 gr. tereyağı.

Şerbeti için:

1-) 5 su bardağı şeker.
2-) 4 su bardağı su.
3-) 1-2 damla limon.

Hazırlanışı:
İlk başta yağı tavaya koyup eritiyorsunuz. Sonra yufkacıdan almış olduğunuz tel kadayıfı ellerinizle açıyorsunuz. Biraz yapışmış olarak geliyorlar size, her ne kadar taze olsalar da. Siz de böyle tutam tutam elinize alıp onları birbirinden ayırmaya çalışıyorsunuz.

Daha sonra eritilmiş yağı içine katıp kadayıfın her yerine ulaşana kadar elinizle açıp yoğuruyorsunuz. İşiniz bittiğinde kadayıfın kuru bir yerinin kalmaması gerekiyor. Şimdi genişliği 35, uzunluğu ise 45 cm olan bir tepsiyi yağlıyorsunuz. Üzerlerine Antep fıstıklarını yayıyorsunuz.

Sonra yağlamış olduğunuz tel kadayıftan azar azar alarak tepsinin üzerine eşit gelecek şekilde diziyorsunuz. Yarısını bu şekilde yaydıktan sonra elinizle düzeltiyorsunuz. Hiçbir yeri engebeli kalmasın. Dövmüş olduğunuz cevizleri her tarafına yayıp ve kadayıfın kalan yarısını da düzgün bir şekilde tepsiye koyduktan sonra elinizle bastıra bastıra iyice eziyorsunuz. Eğer gücünüz yoksa üzerine bu tepsi boyutlarında ki bir tepsi koyabilirsiniz. Gazete serip üstüne çıkın ve ezin (çokta ezmeyin, fıstıklar kırılmasın).

Bunu 190-200 derece 5 dk. evvel ısıtılmış fırına atıp 45 50 dk. kadar altı üstü kızarana kadar pişiriyorsunuz.(1)

Şimdi kadayıfın pişmesine yakın şerbeti hazırlıyorsunuz. Yani hemen hemen kadayıfı fırına attıktan 35-40 dakika sonra. Suyla şekeri küçük bir tencerenin içine koyup kaynatıyorsunuz. Kaynayınca içine iki damla limon sıkıp kısık ateşte 15 dk. daha pişiriyorsunuz. Ve ılıtıp hafif soğutmuş olduğunuz kadayıfın üzerine gezdire gezdire döküyorsunuz.

Püf noktası ise şerbet ve kadayıf ılık olacak, şerbeti o zaman koyacaksınız. Yani kesinlikle sıcak olmayacak. Bazıları şerbet sıcak, tatlı soğuk şeklinde yapsa da onun tutmama ihtimali var.

(1) Halam ve annem şu şekilde pişiriyor: yarım saat kadar pişirdikten sonra kadayıfı fırından çıkarıp bir tepsi vasıtasıyla ters çeviriyor, üst kısmı da kızarana kadar pişiriyor. Bu şekilde çift taraflı pişirme diyorlar ve daha bir leziz oluyor bunu yapınca.

Ben de bu tarifimi başta bu tatlıyı süper yapan halam ve anneme, hikayelerini pek bir sevdiğim ve buraları yalnız bırakmayan Dauril‘e, tarifleri bir gün yapacağını söyleyen Night Eagle‘a, bana çeşitli linkler vererek araştırmama vesile olan Anıl‘a, Tekelime son verme girişiminde bulunan Judas‘a, bu konuda Judas’a destek veren Erengy‘e, her ne kadar okumasalar da #level kanalındakilere ithaf ediyorum. Ne kadar uzatmışım ben de :D

* Başlığı ve ithaf kısmını çalıntı yaptığımı kim söylemiş?

Hayatta en çok istediğim iki şey vardır:

1-) Başarılı olabilmek (sadece bir işte değil, hayatımın tümünde başarılı olabilmek.).
2-) Güzel ahlak sahibi olmak. Güzel ahlakın tanımı bana göre şöyledir:

Dürüst olmak, yalan söylememek, çıkarcı olmamak, kimsenin arkasından konuşmamak, insanlara karşı sabırlı olup yardımcı olmak, karşılıksız iyilik yapabilmek, hiçbir şekilde haddini aşmamak, anne- babaya öf bile demeyecek şekilde saygılı davranmak; asi olmamak, kişinin düşüncelerine saygılı olabilmek, kalp kırmamak.

Peki, bu ahlaka sahip miyim? Kesinlikle hayır! Anneme- babama kayıtsız şartsız itaat etmiyorum, itiraz edecek bir şey buluyorum hep. Hele ki yaşlı annesine su getirip, annesinin uyuduğunu görünce suyla birlikte, annesi uyanana kadar ayakta duran insanın ahlakı nerede benimki nerede?

Özellikle bu aralar arkadan konuşuyorum. Kendi başıma kaldığım vakitte bunu düşünüp kendimden iğreniyorum yani aslında yaptığım gerçekten mide bulandırıcı bir şey; ama o an düşünmüyorum bunu. Bir anlık gaflet sonucu oluyor, sonra da niye yaptım bunu diye hayıflanıyorum. Oysaki düşünerek hareket etsem önüne geçebileceğim bir şey bu. Galiba etrafımdaki insanlardan çabuk etkilenmemle alakası var; ama bu bir mazeret olamaz.

Bu yazıyı yazmamın amacı kesinlikle kendimi suçluluk duygusundan temize çıkarmak değil. Aksine bu yazıyı okudukça yaptığım hataları tekrarlamayıp bundan bir ders almak ve haddimi aşmamak. Kısacası kendime diyorum:

Dur, kendine gel! Ahlak sahibi olmadan başarılı olamazsın. Sakın ama sakın haddini aşma, kendini bil. Düşüncesizlik yüzünden kendinden iğreneceğin hataları yapma. Eğer haddini aşarsan elindeki tüm nimetlerden olursun. Sars kendini, ne yaptığını sanıyorsun? İki saniyelik eğlence için arkadan konuşmanın ne kadar zavallıca bir şey olduğunu görmüyor musun? Annene babana asi olarak mutlu olabileceğini mi düşünüyorsun? Hayatında çizdiğin sınırları aşarsan nasıl kendine saygı duyacaksın? Eğer başarılı olmak istiyorsan, silkin ve kendine gel!

Evvelce çektiğim bir kaç fotoğrafı ekleyeyim dedim, orjinal veya öyle hoş değiller ama canım istedi koymak. Resimlere bakarken siyah beyaz resimlere daha merak olduğumu gördüm, ben de siyah beyaz çekmiş olduğum bir kaç resimi koydum:

Fener rum lisesi:

Bazı yerlerde ismi Amerikan salatası diye geçmektedir.Zaten ikisinin arasındaki farkı anlayamamıştım, biraz araştırınca birkaç sonuca vardım:

En çok söylenen ve üzerinde ittifak olan görüşe göre aslında ikisinin arasında bir fark yok. Türkiye’de komünist korkusunun fazla olduğu zamanlarda büfeciler tarafından amerikan salatası olarak değiştirilmiş ismi.

İkinci görüşe göre Rus salatasına pancar girermiş. Amerikan salatasına ise girmezmiş.

Üçüncü görüşe göre Amerikan salatasına salam veya sosis girermiş. Bana göre ise bir fark yok aralarında, şöyle düşüncede çok komik geliyor:

Eğer Amerikan salatası dersem emperyalist, Rus salatası dersem komünistim. İşi abartıp Arap salatası da dersem gerici olurum muhtemelen. İsimden geçip tarife başlayayım :)

Malzemeler:
1-) 5 orta boy patates.
2-) 1 havuç (arzuya göre ikide olabilir).
3-) 2 kaşık mısır.
4-) 100 gr. haşlanmış veya konserve bezelye.
5-) 7- 8 tane kornişon turşu.
6-) ¼ limonun suyu.
7-) 3 kaşık mayonez.
8-) 1.5 kaşık yoğurt.
9-) tuz.
10-) İsteğe göre pancar, salam veya sosis ilave edilebilir.

Hazırlanışı:
Patatesleri ve havuçları ufak ve küp küp doğruyorsunuz(1). Patatesleri bir tencereye koyup, üstlerine yarım tatlı kaşığı kadar tuz ekliyorsunuz ve üzerini iki parmak aşacak kadar normal su (kaynar olmayan) ilave ediyorsunuz. Havuçları da küçük bir tencereye koyup üstlerine su ilave ediyorsunuz. Her ikisinde de suyun kaynayıp fokurdamasını bekliyorsunuz. Su kaynadıktan sonra yaklaşık 10- 15 dk. kadar daha pişirmeniz gerekecek(2). Kornişon turşularını da küp küp doğruyorsunuz. Bezelyeleri de isterseniz konserve kullanın, isterseniz haşlayın (pişirmeyip çiğ koyarsanız tadı feci oluyor). Patatesleri, havucu, mısırları, bezelyeleri ve kornişon turşularını derin bir kaba koyun. Üstlerine yarım tatlı kaşığı (eğer tuzlu seviyorsanız 1 tatlı kaşığı) tuz, limon suyu koyup karıştırıyorsunuz.

Şimdi bir kaseye mayonez ve yoğurdu koyup iyice karıştırıyorsunuz ve karışıma ekliyorsunuz. Son olarak iyice karıştırıyorsunuz ve isterseniz dolaba koyuyorsunuz, isterseniz afiyetle yiyorsunuz.

(1)Patatesler şöyle doğranıyor: Patatesi uzunlamasına 3- 4 halka olacak şekilde kesiyorsunuz ilk. O halkaları ekmek tahtasının üzerlerinde ilk başta uzunlamasına sonrada enlemesine kesiyorsunuz. Havuçları da hemen hemen aynı şekilde doğruyorsunuz. Genellikle anneler ekmek tahtasında kesmeyi acemi işi olarak görseler de, bence göze çok daha fazla hitap ediyor; böyle hiç durmadan tık tık (o nasıl ses efektiyse!) diye kesiyorlar ya. Çok hoş…

(2)Pişip pişmediğini çatal ile kontrol ederek anlayabilirsiniz veya tadarak. Sakın kontrol etmeden kapatmayın altını.