Comments on: Birazcık özgürlük

By: Vampir

Vampir — Sat, 14 Jul 2007 15:04:00 +0000

Kişiyle ebeveynlerinin doğruları her zaman çakışmaz. Ailelerin özellikle kız çocuklarının üzerindeki koruyucu duvarları ile boğucu olmaya başlama arasındaki çizgiyi sıklıkla kaçırdıkları özellikle görünen bir vakıa. Dolayısıyla sorun her zaman olur. Ama başka bir açıdan hayatın bütünü böyledir, herkesi onca bağla yakalamıştır ayrı yerlerden ve çoğundan kurtulmak için ödeyebileceğimiz bedeldense onlara katlanmayı tercih ederiz sık sık. Kimse yeterince özgür değildir. Bu duruma kahredecek kadar üzülecek olduğumuzda bizden daha mutsuz olanları tahayyülle biraz olsun avunabiliriz, ama bilirim ki bu da yetmez…

By: Tuana

Tuana — Fri, 13 Jul 2007 07:29:00 +0000

Doğru, zaten sıkıldığım anlarda da O Yaradana baş vuruyorum. Ancak o şekilde bazı şeylere katlanabiliyorum.Şöyle de bir şey farkettim:Her çocuğun ailesinden şikayet edeceği bir şeyler oluyor. Galiba onları kusursuz sanmamak lazım, kabullenmek de zorlansa da insan, iyiliğimizi düşündükleri ortada; ama o sıkkınlık geldi mi bunları düşünemiyor insan.hımm aklımda bir şeyler oluşmaya başladı sanki :)

By: ASLI

ASLI — Thu, 12 Jul 2007 23:37:00 +0000

Tuana, şah damarımdan vurdun beni. Hatta bak, bir ipucu. Benim bu meşuuu planım da bu işte. Bir süre sonra boğulduğunu hissettiğin bir noktaya geliyorsun (ki benim ailem gezmeme bişi demezler, buna rağmen alıp başımı gitme arzumu bastıramam) O boğulduğunu hissettiğin noktadan sonra hiçbir kuvvet seni tutamaz, Yaradan’dan başka.

By: Tuana

Tuana — Mon, 09 Jul 2007 12:11:00 +0000

hımmm, bu zamana kadar hep bir şeyleri umarak geldim, ummasaydım bazı şeylere ulaşamazdım belki de. Bu yüzden seviyorum umudu ama umutlarım kesin olacak diye de bir beklentim yok.Bu arada masaüstünüzü de pek bir beğendim, böyle güneş yansımaları filan^^

By: Unressive.

Unressive. — Mon, 09 Jul 2007 11:51:00 +0000

“Umut:Siz insanoğlunun güç kaynağı ama aynı zamanda da en büyük zaafı” demişti Matrix’teki amcam, öyle aklıma geldi.

By: Tuana

Tuana — Mon, 09 Jul 2007 10:18:00 +0000

Estağfirullah, yorumun yüzeysel olup olmadığına ben karar vereyim :PŞuna karar verdim:Şu saatten sonra onları değiştiremem, hiç kavgaya da girmedim. Şu an boyun eğiyorum tüm zorlamalarına; ama bir gün gelecek istediklerim olacak. Olması için uğraşacağım ve pes etmeyeceğim.Umutsuz yaşamak zor, belki gerçekleşmeyecek hiç bir şey ama en azından hayalini kurup bu uğurda çalışmadım demeyeceğim.Bekleme aşamasındayım, bir gün gelecek…

By: t_wolver

t_wolver — Mon, 09 Jul 2007 09:56:00 +0000

Temel kuralı unutuyorsun: “beklenti yok” :P Böyle yüzeysel bir yorum yapmak istemezdim ama senden çok da farklı bir durumda olmadığım için “Şu şöyledir” “Bu böyledir” gibi yargılarda bulunamıyorum, mazur gör :)

By: Tuana

Tuana — Mon, 09 Jul 2007 06:48:00 +0000

Öyle tabi konuşmalar yapmıyorlar, asıl sinirlendiğim nokta da şu oldu:İzin vermişlerdi, gidecektim bugün. Sonra birden vahiy geldi sanki gidemezsin! İşte o kadar.Anlatmaya çalıştım ama yok. Bütün çabam onları kırmamakta, ama bilemiyorum nereye kadar.Çok teşekkür ediyorum bu arada, özellikle ilk paragrafta güldürdün beni :)

By: judas

judas — Mon, 09 Jul 2007 00:15:00 +0000

Eğer ailen her gece sen uyuduktan sonra “Hahahah ha, bugün de kızımızın evden dışarı çıkmasına mani olduk. Eğer 118 gün daha yapabilirsek büyük ödül bizim!”, “Evet, her şey bu düzende olmalı, hiç bir şey aksamamalı, böylece Tuana saat 17:33′te oturma odasındaki koltuğa oturduğunda saatli bomba çalışacak ve…” şeklinde konuşmalar yapmıyorlarsa sanıyorum ki senin iyiliğini düşünüyorlardır. Sana fiziksel bir zarar gelmesinden korkuyorlar ama istemeyerek zihinsel bir zarar veriyorlar. “Şurana” kadar gelince aklına onların seni korumaya çalıştıklarını getir, ne zaman göçüp gideceğimizi bilmediğimiz bu dünyada onların gönlünü onlara veda etmeden olabildiğince hoş tutmaya bak.