Tanımadığın kişiden beklemediğin bir iyilik

Hani hiç ummadığınız bir zamanda tanımadığınız bir kişiden ummadığınız bir iyilik görürsünüz ya, çok sevindirir sizi, aynı zamanda şaşırtır çok. İşte bu gece onu yaşadım.

Demonoid üyeliği istiyordum ne zamandır, fakat başka birisinden davetiye almalısınız. Ancak hangi arkadaşlarımda olduğunu bilmediğim, herkese tek tek sorup istemek de işime pek gelmediği için kaldı üyelik. Bu gece IRC kanalındayken ben açmadığım halde tanımadığım bir forum kullanıcısı (nicki abimobi idi kanalda, sanırım forumdaki AbidikMobidik nickli arkadaşımız), demonoid davetiyesini isteyen kimseye verebileceğini söyleyince, birden dilim çözüldü ve “ben isterim, çok isterim hem de” derken buldum kendimi. Beklemeye aldığım bir şeyin ansızın olması şaşırttı çokça, hoş oldu. Çok teşekkür ederim AbidikMobidik :)

Annemler çınarcığa gitti bugün ama bu sefer gitmek istemedim onlarla. Pazar günü arkadaşlarımla buluşmak istiyorum ve gidersem kalacak yine. Neyse ki ısrarlarıma ve çeşit çeşit mantıklı bir çok neden sıralamama dayanamayan babam kabul etti. E abim var tabi bir de, neyse ki o da kendi aleminde bu ara. Evde kimse olmayınca kafamı daha güzel topluyorum, bitirmem gereken bir kaç şey de bitmiş oldu böylece.

Bir şeyi farkettim bir de, hayal kurmayı yasaklıyorum kendime bundan sonra. Zira kurduğum hayalleri rüyamda görüyorum, sonra bunun etkisinde kalıyorum. Gerçeklikten kopabiliyorum bu yüzden ve yapmak istediğim bir çok şey kenarda kalıyor öylece.

Ekleme filan: Stickies diye bir şey var, postit gibi. Çok harika ve kullanışlı, aklınıza gelen anlık şeyleri yazıp masaüstünüze yapıştırabiliyorsunuz ve dilediğiniz zaman da düzenleyebiliyorsunuz. Renk ayarları da var, şu an en sevdiğim şeylerden biri. Not almayı seviyorsanız bir deneyin derim =)

Rüya

Bu aralar garip rüyalar görüyorum, bir de internet ve pc ile alakalı oluyor rüyalarım.

Bir yere gidiyorum (yeri tam hatırlamıyorum), orada ki pc’den bloguma giriyorum, pc başından kalkıyor, başka şeylerle uğraşıyorum, tekrar döndüğümde blogumdaki tüm gönderilerimin yorumlarıyla birlikte silindiğini görüyorum. Yanımda bir arkadaşım da var, öyle sinirleniyor ve üzülüyorum ki, başlıyorum ağlamaya. Arkadaşım sorduğunda, “blogumda çok sevdiğim yorumlar vardı, geri gelmeyecek hiç biri” diyor ve devam ediyorum ağlamaya.

Daha sonra arkadaşım beni teselli edip, blogu eski haline döndürebileceğini söylüyor, biraz uğraşırken bütün blogu silen kişiyi buluyorum. 5 yaşlarında ufak bir kız; sebebini sorduğumda kahkahalar arasında canının öyle istediğini söylüyor, aşırı kızıyorum; sarsıyorum kızı. Ağlamaya başlayıp üzüldüğünü söyleyince bırakıyorum…

Tuhaf bir rüyaydı, sanırım pc baya etkiliyor beni; farketmesem de.

: /

Toka

Bugün eve gelirken bir kırtasiyenin camında gördüm paylaşmak istedim =)