Hani bazı sesler vardır, sizi bilmediğiniz yerlere götürür; lakin bilmediğiniz, görmediğiniz o topraklarda gezinirken size müziğiyle eşlik eden sakinleştirici tınısı sayesinde paniklemenize olanak sunmaz. Elinde gitarı, çoğu zaman Arapça, nadir olarak da Fransızca söylediği ve ud, def, bendir, gimbri gibi çeşit çeşit enstrümanların eşlik ettiği Souad Massi şarkıları da buna benzer bir etki yapıyor dinleyen üzerinde. 1972 Cezayir doğumlu Souad Massi, büyük kardeşinin teşvikiyle birlikte gençliği boyunca müzik eğitimi alıyor. Cezayir’de Atakor adlı bir Rock grubu kursa da solo olarak kariyerine devam etmek istiyor ve isteğine ancak Fransa’da ulaşabileceğine inanıp Fransa’ya yerleşiyor. Raoui, Deb, Mesk Elil ve 2007 yılında çıkarmış olup bu üç albümünden en beğenilen şarkıların toplandığı Aqustic the Best of Souad Massi adlı toplam 4 albümü var.

1- Raoui (Rivayet eden, hikaye anlatıcı)
2- Bladi
3- Amessa
4- Tant Pis Pour Moi
5- Hayati
6- Nekreh El Kelb (bu kalbi çirkin görüyorum manasında)
7- Denya (Dünya, yaşam)
8- Khsara Aalik
9- Rani Rayha
10- J’ai Pas De Temps
11- Awham (Şüphe)
12- Lamen (El-eman, güven)
13- Enta Dari (Sen benim yurdumsun)
14- Matebkiche (Ağlama)

Bu albüm kimi yerlerde bana Tinariwen Aman İman’ı çağrıştırdı, mesela Amessa adlı şarkıda olduğu gibi. İlk şarkı albüme de adını veren Raoui. Sakin bir şarkı, gitarla açılıyor ve Souad Massi tüm içtenliğiyle hikayecinin kendisine bin bir geceyi, insanlığın tarihini anlatmasını istiyor.  Raoui ile hüzünlenmişken ud ile açılan Bladi’de neşeleniyoruz biraz.  Bladi’den sonra Amessa’ya geçiyor ki albümde en sevdiğim şarkılardan biridir bu, enstrüman olarak da son derece neşeli bir şarkı ve Massi yine müziğe uygun bir coşkunlukla söylüyor. Daha sonra Tant Pis Pour Moi başlıyor, dingin bir şarkı ve albümdeki iki Fransızca şarkıdan birincisi, diğeri de zaten J’ai Pas De Temps (geri kalanlar Arapça).  Hayati’nin başında yine güzel bir taksim dinliyoruz, bu şarkının uzaklara götüren bir havası var. Hüzünlü havanızda bir kuş cıvıltısıyla dingin bir havaya bürünürsünüz ya, bu şarkı da hüzün ve dinginliği bir arada sunuyor bize. Nekreh El kelbi’de ise Akdeniz havası var sanki, sahilde bir akşamüstü çalınan türden hani. Geri kalan şarkılar da albümdeki bu hüzün (Rani Reyha, El-Eman), neşe (Denya, Ente Dari) ve dinginlik (J’ai Pas De Temps, Matebkiche) halini paylaşıyorlar. Awham’da ise biraz rock havası var, oldukça güzel.

2001’de çıkan albüm 2002’de Dünya müziği ödülü olan BBC Radio 3’ü aldı. Şahsen benim de Souad Massi’nin en beğendiğim albümlerinden oldu Raoui. Kimi zaman ritmik, kimi zaman dingin, Souad Massi’nin güzel sesiyle hüzünlendirici bir albüm. Bir de Deb albümü var, ama onun incelemesi de başka zamana kaldı artık =)

Web sitesi

Myspace

Tags: World Music