Posts Tagged ‘türk müzisyenler’

2
Sep

Aydın Esen

   Posted by: montezaus    in Albüm, İnceleme

Blogumuzda ağırladığımız Türk müzisyenler yalnız kalmasın, başka kimleri misafir edebiliriz diye düşündüğüm bu günlerde bütün sessizliğine, önplana çıkmadaki isteksizliğine rağmen piyango Aydın Esen’e vuruverdi. Türkiye’deki demek yetersiz kalacak, dünyadaki sayılı müzik yeteneklerinden, dahilerinden birisi olmasına rağmen, tanınan birisi olmaya dair en ufak bir istek taşıdığını gösterecek bir belirtiyi yıllardır bizden esirgeyen Aydın Esen ısrarlarımızı kıramayarak beri geldi, hoş geldi.

Kendisi dünyanın en yetenekli jazz piyanistlerinden sayılsa da müziğini jazzla, müzisyenliğini de piyanistlikle sınırladığını söylemek haksızlık olur. Çağdaş müziğin öncü beyinlerinden Aydın Esen’in yarattığı müzikal dünya; yeryüzünün, insanlığın, medeniyetin, kültürlerin yarattığı her türlü müzikal motiften arınmış, müziğin evrensel, kozmik anlamıyla düşünülüp işlendiği bir yer. Bu anlamda canlı performanslarında jazz çaldığı görülse de, hem bu durum çoğu stüdyo kayıdında böyle değil, hem de jazz ve jazza yakın tarzda müzik yaptığı zaman bile jazzın ya da herhangi bir müzik türünün sahip olabileceği sınırlamalardan arınmış bir piyano performansı dinlediğini insan çabucak farkedebiliyor.

Aydın Esen’in müzik hayatının yeniliğin peşinde başlayıp yeniliğin içinde devam ettiğini söylemek doğru olur.  Her halükarda müziği yeni seslerle, yeni kavramlarla, yeni şekillerde yaptığını söyleyebiliriz. Bu da varolan zamanın müzik anlayışının güncel sorularıyla müzisyenlik kimliğini kazandığı günlerde uğraşıp, verilen cevaplara hakim olmaya, yeri geldiğinde bu cevaplarda pay sahibi olmaya başladığı anlamına geliyor, ki bugünün Aydın Esen’ini anlamak için de onun bu geçmişini görmek, bu geçmişin üzerinde yepyeni müzikal sorular, sesler, kavramlar yarattığının farkında olmak gerekiyor. İşte böyle bir noktada, müziğin kozmik dilini kendi dili bellemenin bile kendi entellektüel geçmişinde çoktan yer edinmiş olduğunu gördüğümüz müzisyenin besteleri kimi zaman anlaşılmaz gelse bile, zaman içerisinde içerisindeki güzellikler, gerek kendi içerisindeki yeni müzikal öğe ve kavramlar, gerekse mevcut müzikal kavramlara verdiği yeni şekillerle kendini bize gösteriyor.

Aydın Esen’in kendi sitesindeki tanıtım yazısı oldukça iyi hazırlanmış. Kendisini daha yakından tanıtmak için olduğu gibi alıntılıyorum. Sayfasının linkini aşağıda, linkler bölümünde bulabilirsiniz. Onun dışında özellikle son iki albümünün; Extintion ve Light Years’ın, sanatçının geldiği noktayı görmek açısından dinlenmesinin faydalı olacağını düşünüyorum.

Piyano ve bestecilik eğitimine iki yaşında babasının eğitmenliğinde başladı ve birkaç yıl sonra bu eğitime İstanbul Konservatuarı’nda devam etti. Daha gencecik yaşına rağmen duyma, üretme ve yazma yetilerine sahipti. Aydın Esen’in ilk hocası olan babası onu seslerin sonsuz dünyasına çekmeyi başarmıştı. Zamanının akademik tavırlarıyla baş ederken ve insanlara yeni sesleri kabul ettirmekle uğraşırken, kendisi sürekli yeniliğin peşindeydi. Esen, konservatuardayken armonik teorilerin bazı kurallarını değiştirmeyi bile başarmıştı. 20.yy.’ın akustik müzik bestekarlarının uzak durmayı tercih ettiği elektronik müzik yaşamının bir parçası olmuştu. 10 yaşından önce zamanımızın modern müzik problemleriyle ilgilenmesi, onu farklı yapan unsurlardandır.

Aydın Esen, 80′lerin başında piyano, bestecilik ve orkestra şefliği konularında çalışmalar yapması için Oslo’daki Norveç Eyalet Müzik Akademisi’ne davet edildi. Farklı orkestralarla Avrupa’yı turladı ve her yerde bir stüdyo müzisyeni gibi çalıştı. 1983′te ABD’nin yolunu tuttu. Tam bursla Boston’daki Berklee Müzik Okulu’na gitti. Normalde 4 yılda bitirilen okulu 1 senede, üstelik “Sanatçı Diploması” adı verilen en yüksek dereceyle bitirdi. Daha sonra New England Conservatory of Music’te piyano ve bestecilik üzerine yüksek lisans yaptı. 80′lerin sonlarına farklı kıtaları gezerek geldi. 1987′de müzisyen eşi Randy K. ile New York’a taşındı.

Miroslav Vitous, Woody Shaw, Can Kozlu, Randy K., Vinnie Colaiuta, Pat Metheny, Roy Haynes, Anthony Jackson, Steve Smith, Baron Browne, Frank Gambale, Kai Eckhardt, Peter Herbert, Dave Liebman, Peter Erskine, Tiger Okoshi, Gary Burton, Daniel Humair, George Garzone, Mino Cinelu, Michel Portal, Trilok Gurtu vb. isimlerle çalıştı. Eddie Gomez ve Marcello Pellitteri ile 1986 yılında yaptıkları “Trio” albümleri büyük ses getirmişti. 1987′de bir aylık Japonya turnesinde Tiger Okoshi, Miroslav Vitous, Bob Mintzer ve Bob Moses ile birlikte çaldı. Daha sonraki çalışma ve turnelerinde basçı Jonas Hellborg ve baterist Kenwood Dennard ile birlikte çalıştı. 90′ların başında Miroslav ile tekrar bir araya geldi, ikili aralarına Trilok Gurtu’yu alarak bir yıllığına turneye çıktı.

Esen; bestecilik, klavyedeki virtüözitesi ve elektronik müzikte yaptıklarından dolayı sayısız ödüle layık görülmüştür. İlk ödülünü 1989 yılında, Paris’te düzenlenen Uluslararası Piyano Yarışması’nda kazanmıştır. Stüdyo müzisyeni ve solo sanatçısı olarak yaptığı çalışmalar Columbia/Sony Records, Polygram, Arista, JMS, Gramavision, Label Bleu and Music City etiketleri altında mevcuttur. 1989 yılında Randy K., Francis Bourrec, Peter Herbert ve Can Kozlu ile yaptığı “So Many Lifetimes” adlı kayıt dünya çapında büyük yankı uyandırmış ve yılın kaydı seçilmiştir. Aynı yıl içerisinde Esen’e, Avusturyalı gitarist Wolfgang Mutspiel ve Bob Berg ile “Timezones”da çalma teklifi de sunulmuştur. Çıktığı Paris, Avrupa ve Japonya turnelerinde büyük heyecanla karşılanan Esen’in 90′ların başında Mick Goodrick, George Garzone, Can Kozlu ve Peter Herbert ile birlikte yaptıkları “Pictures” albümü Japonya’da yılın albümü seçilmiştir.

1991 yılında “Edges” çatısı altında Miroslav Vitous, Jerry Bergonzi ve Daniel Humair ile bir araya geldi. 1992 yılında Columbia/Sony Records etiketi altında “Anadolu” isimli albümü New York’ta kaydetti. Bu kayıt sürecinde Anthony Jackson, Dave Holland, Peter Erskine, Dave Liebman, Mino Cinelu, Dave Bargeron, Jon Faddis, Randy Esen ile birlikte çalışmıştır. Bütün bu kayıtlar uluslararası arenada boy göstermiş ve büyük takdir toplamıştır. 1995 ve 1996 yıllarını kapsayan Japonya turnesinde Esen, Tiger Okoshi, Miroslav Vitous, Bob Moses, Bob Mintzer, Chip Jackson, Gary Burton ve saygın Japon müzisyenlerle birlikte çalmıştır. Bu arada çağdaş müzik hakkında konferans ve seminerler vermeye devam etmiştir.

1995 yılında Brezilyalı besteci ve gitarist Sergio Brando ile çok özel bir albüm olan “Landscapes” i, 1996 yılında ise klarnet ustası ve besteci Andrew Anello ile New York’ta “x-Centrix” adlı albümü yapmıştır. Esen’le birlikte çalışan gitarist Emily Remler, kendisinden “This Is Me” albümüne beste yapmasını ve aynı albümde çalmasını rica etmiştir. Daha sonra bir süreliğine baterist Steve Smith, basçı Anthony Jackson, gitarist Frank Gambale ve vokalist eşi Randy Esen ile turneye çıkmış, aynı grup 2000 yılına girerken “Timescape” isimli albümde birlikte çalışmıştır.

“Timescape” adlı albüm 1999 yılının Kasım ayında piyasaya çıkmıştır. Bu albümde klavyede Aydın Esen, basta Baron Browne, bateride Steve Smith ve vokalde Randy Esen yer almaktadır. Albüm, 2000 yılında en iyi albüm olarak ödüllendirilmiştir. Sanatçı, 1999 yılında “Enfas” isimli başka bir albüme de imza atmıştır. Yine aynı sene, Esen’in eski dostu, usta basçı Kai Eckhardt’ın çıkış albümü olan “Honor Simplicity, Respect the Flow”da klavye çalmıştır.

Sanatçının Mayıs 2001′de Miroslav Vitous ve Vinnie Colaiuta ile birlikte yaptığı “Living” adlı albüm, müzikteki yeni boyutları göz önüne sermektedir.

Aydın Esen, 2002 yılında da çeşitli çalışmalarda bulunmuştur. Bu çalışmalar geleceğin çağdaş müziği hakkında ipuçları içermektedir.

Linkler:
Websitesi
Extinction ve Light Years Albümlerinin Özel Sitesi
Myspace Sayfası
Bir Ropörtajı (Okunması özellikle tavsiye olunur)
Canlı Performanslar: 1, 2, 3,
TRT’nin Kendisiyle Gerçekleştirdiği Bir Ropörtaj: Dahi Müzisyen Aydın Esen - Bölüm 1, Bölüm 2

Albümleri:
1989 - Aydin Esen
1988 - So Many Lifetimes
1989 - Pictures
1992 - Anadolu
1992 - Radio Edits
1998 - Enfas
1999 - Timescape
2001 - Living
2005 - Flashpoint
2005 - Dialogo
2006 - Light Years
2006 - Extinction

Tags: , , , , , ,

27
Aug

Moe Joe - Chicago Istanbul Mainline (2000, Ada Müzik)

   Posted by: montezaus    in Albüm, İnceleme

Moe Joe Album Kapagi

Blues dinlemekten, blues çalmaktan ya da her ikisini birden yapmaktan hoşlanıyorsanız, muhtemelen kendinizi yakın hissedeceğiniz bir grup Moe Joe. İyi, kaliteli blues yapmakla kalmıyorlar; blues yaparken aldıkları keyfi de bir şekilde sonuna kadar notalara dökebiliyor. Müzikal kalitelerinin yanısıra dinleyene verdikleriyle keyifle de taktir ettiğim gruplardan birisi oldular gerçekten.

Müzikal kalite demişken söylemem gerek, şarkılarında hangi enstrümanı dinlerseniz dinleyin, performansın içerisine ustalıkla katılmış küçük nüansların farkedilmeyi beklediğini göreceksiniz. Gitar olsun, saksafon olsun, mızıka, klavye olsun; üst düzey sololar atarlarken, solo dışında da rifflerinin sabit olmadığını, müzisyenlerin notalarda yaptıkları ufak değişiklerle kalitelerini gösterdiklerini, hem şarkının içindeki hissi daha iyi verebildiklerini, hem de dinleme keyfini arttırdıklarını rahatlıkla söyleyebilirim. Onun dışında bass ve bateri de monotonluktan epey uzak. Bluesda bu iki enstrümanın rütinlerini bozmadığı durumlarla özellikle çokça karşılaşılabildiğinden Moe Joe’nun burada da beklentilerimizi yüksek tutmamıza imkan vermiş olması beni ayrıca mutlu etti.

Grubun bence blues adına en iyi yanlarından birisi, pek çok blues stilinde işler çıkarmış, bunu yaparken de hepsindeki duyguyu, hissi başarıyla verebilmiş oluşu. Bu anlamda Chicago Istanbul Mainline oldukça zengin bir albüm olmuş.

Moe Joe resmi olarak dağılmış değilse bile bu grubun ilk ve tek albümü olmuş. Ama konserleri nadir de olsa oluyormuş sanırım. Bir yerlerde rastlarsanız kaçırmayın derim. Çok fazla biyografik bilgi vermedim ama Myspace sayfalarında bu konuda Türkçe materyal bulunabilmekte, aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

Linkler:
Myspace Sayfaları

Şarkı Listesi:
1. Black Coffee Blues
2. Lonesome Grassman
3. SunLight
4. Born In Izmir
5. Come On Home
6. Blues Is A Raindown
7. Spank Ma Monkey
8. Two Trains Runnin’ Two Bears R
9. Rooters And Pigeons
10. I BeLieve
11. Sundown

Tags: , ,

17
Aug

İstanbul Blues Kumpanyası

   Posted by: montezaus    in Albüm, İnceleme

Sabahın dokuzunda uyanıp, kendi kendime “napıcam lan bu saatte” derken bir anda keşfediverdiğim bir grup oldu İstanbul Blues Kumpanyası. Aslında bileni de oldukça fazlaymış İBK’nın. Daha önce pek çok organizasyonda kendilerini göstermiş olmalarının yanında, Efes Pilsen Blues Festivali’nde yer almış ilk Türk grubu olma unvanına da sahipler.

‘Kökler’ (1997, Ada Müzik) ve ‘Şair Zamanlar’ (1999, Doublemoon) olmak üzere iki albümleri mevcut, ancak bu iki albüm arasında da büyük farklılıklar olduğunu söylemek mümkün. Kökler albümünde blues çizgisine daha sadık bir görüntüye sahiplerken, Şair Zamanlar’da etnik öğelere de sahip, kimi zaman deneyselleşen, okuduğum kadarıyla canlı performanslarda da doğaçlamaların daha ağırlıklı olarak yer aldığı bir müzikal çizgiye kaymışlar. Kökler albümünü ve o albümü çaldıkları canlı birkaç kayıt dinlememle, dinlediğim en iyi Türk blues grubu unvanını kendilerine vermem bir oldu. Babazula, Siya siyabend gibi etnik, geleneksel öğelere müziklerinde yer veren gruplara da kulağınız aşina ise, Şair Zamanlar’dan da muhtemelen keyif alacağınızı söyleyebilirim. Bu albümlerinde geleneği terk etmeden, hatta gelenekten beslenerek modern müzik yapma iddiasına sahipler.

Grup elemanlarına bakıldığında diğer çalışmalarıyla da oldukça iyi işler çıkarmış, adlarından söz ettirmiş müzisyenler olduklarını söyleyebiliyoruz. Ben şahsen Orçun Baştürk’ü görünce ayrı bir mutlu oldum. Replikas’tan ve Kafabindünya’dan zaten tanımaktaydık kendisini. Siya Siyabend’in Babylon’daki, dağılmadan önce verdikleri son konserlerinden sonra arkadaşımla “bu bateristi nerden tanıyoruz abi biz” sorularını sormamıza vesile olmuş birisidir ayrıca kendisi. Burada görünce ayrı bir mutlu olduğum dediğim gibi. Diğer grup elemanlarını ve İBK’ndan sonraki çalışmalarını aşağıda bulabilirsiniz.

İBK ne yazık ki günümüze kadar devam edememiş. Şair Zamanlar albümünü çıkarmalarından sonra aralarındaki, kendi ifadeleriyle müzikal yaklaşım farkları nedeniyle çalışmalarına belirsiz bir süreyle ara vermeyi seçmişler. Linkler başlığı altından ulaşabileceğiniz myspace sayfalarında grubun detaylı biyografisini bulabilirsiniz, daha fazla bilgi için oraya yönlendireyim sizi. Keşfetmekten de, paylaşmaktan da bir blues sever olarak oldukça mutlu olduğum, gurur duyduğum bir grup İstanbul Blues Kumpanyası. En azından bir kulak vermenizi ısrarla tavsiye etmekteyim.

Grup Elemanları ve IBK Sonrası Çalışmaları
Sarp Keskiner - vokal, gitar, kaval, harmonika (Saska, Kırıka, Moe Joe, G.R.O.S., solo çalışmalar)
Salih Nazim Peker - saz, elektronik saz, buzuki (Kırıka, Kordonboyu)
Vefa Karatay - bass (Moe Joe, King Bees, Yavuz Çetin, Blues Mobile)
Tuğrul Aray - tenor saksofon (King Bees, Olcay Saral Duo, solo çalışmalar)
Orçun Baştürk - davul, konga (Replikas, Saska, Kırıka, Kafabindunya, solo çalışmalar)
Ozun Usta - dümbelek (Naapjazz, Tamburada, Randiman Kakara)
Ertan Tekin - Zurna, ney

Linkler:
Şair Zamanlar MySpace Sayfası
Efes Pilsen Blues Festivali (1997) kayıtlarının yer aldığı MySpace sayfaları
National Geographic’te IBK (WTF demeyin lütfen =) )
İBK, Adana 1997 Canlı Performansından Görüntüler 1 2 3 4 5 6

Albümleri:
Kökler (1997, Ada Müzik)
kökler

1. Alleuia
2. God Put The Rainbow In The Sky
3. Chanson De Mardi Gras
4. Black Coffee Blues
5. Sea Line Woman
6. Early Morning Stomp
7. Blues On Fidayda
8. Sleep Deep Blues
9. Grassfunk No:8
10. Jesus Met The Woman At The Well
11. Workin’ Power
12. Loner
13. Whiskey Jar Blues
14. Pick A Bale Of Cotton
15. Black Mule Rag
16. Ma Right Mind
17. Freedom Birds Of Africa (Ken Saro Wiva Et Fela)

Şair Zamanlar (1999, Doublemoon)

1. Biskotin
2. Dürüst Duman
3. Fourty-Four
4. Whiskey headed Woman No.3
5. Derbeder
6. Kırıkk Hayatlar
7. Kurbağalı Bodrum
8. Çiğdem Pilavı
9. Hüseyni Twist
10. Şair Zamanlar
11. İzmir’e Donüş
12. On the Road Again

Tags: , , , , ,