Gök gürleyince uykusu hafifleyen Kimachos döndü yatağında, daha fazla uyumak istiyordu ve daha tam açılmamış olan zihni ile ağır gözkapakları da oldukça umut vericiydi. Ne var ki devam eden gürlemeler buna izin vermedi. Yataktan kalkmak zorunda kaldı Kimachos, yağmurlu bir gün başlıyordu işte nahoş biçimde. Yere çarpan damlaların şapırtısını duyamadı bir türlü. Kovuğundan çıktı, anne ve babasının kovuğunun önünden hızla geçerek dışarı attı kendini. Birkaç yıl sonra kendi mağarasına kavuşmayı umuyordu; ailesi ile bir sorun yaşadığı yoktu ama özgürlük güdüsü giderek büyüyordu içinde. Açık havadaydı artık ve hiç yağmur yoktu …

- Nasıl oldun beybaba? Hala kalkamamışsın ayağa yahu! Bizim bakımımıza rağmen böyleysen Deros’ta ölüp gitmiştin çoktan. Fidyenin falan da geldiği yok ha, kaç gün oldu haber yollayalı. Tabii sen de kim bilir kaç parlak gencin geleceğini aldın elinden, kaç yeteneğin canını yaktın kıskanarak! Hepsinin acısı böyle çıkar işte. “Ulu ağacın gölgesinde büyüyen fidanlar er geç onun yerini kapar.” dememişler boş yere!
Patrobas’ın inlemekten başka bir şey yapacak hali yoktu; yalnız ve sessiz geçen günlerden sonra bu histerik adamın zırvaları bile yaprakların okşayan hışıltısı gibi gelmişti çınlayan kulaklarına. Gülümseyerek öne eğildi deliliğin …

Blogumuza banner isterük diye istekler geldi, kolları sıvadık. Çok matah bir şey olmadı belki ama idare edebiliriz diye düşünüyorum. Eğer blogunuzun şekline uymuyorsa koyduklarım, istediğiniz ölçüleri vermeniz yeterli. Ona göre uyarlarız. Fikri bulmamda yardımcı olan Dark Templar’a, kapak çizimini alarak koyduğumuz Daysleeper’a ve Banner’ı “Reklam Bandı” diye çevirme fikrini ortaya atan Judas’a teşekkür ediyoruz yeniden:

(beyaz arkaplanlı bloglara)

(siyah arkaplanlı bloglara)

(gri arkaplanlı bloglara)

Rentus’un içindeki huzursuzluk atının her adımıyla artıyordu. Subay da olsa, o güne kadar girdiği savaşlar hep kendi yararına sonuçlanmış da olsa hala barışık değildi savaş kavramıyla.
Sarayda geçirdiği güzel günlerin ardından çıkmıştı Castratta yoluna. Kapıdaki nöbetçi çavuşu yine bulmuş ve günlerdir içinde büyüttüğü öfkesini serbest bırakmıştı. Ne de olsa bir subaya ters davranacak kadar da kafasına darbe almış olamazdı pek cephe görmemiş adam. Ona iyi bir ders vermiş olduğunu, bundan sonra diğer insanlara doğru düzgün davranacağını düşünüyordu Rentus. Kendisinin düzgün davranması gereken insan sayısı ise köyündeki çiftçilik günlerine göre oldukça azalmıştı.
Atının …

Uyandım.
Geçen günlerle birlikte alışıp benimsediğim kulübeden çıktım, doğan güneşe dönüp iyice gerinerek esnedim. Zindelik bekleyen bir gün daha başlıyordu. Önümde, epey bir elden geçirilerek eskiliği gizlenmeye çalışılmış konak; arkamda ise onlara verilen araziye iyice yerleşmiş olan Nisk mültecilerin çadırları vardı.
Komutan lafı konakta hızla yayılmıştı, artık kimse Yabancı diye çağırmıyordu beni. Adamlar ve Mannelig saygı, Welien övünç ve gurur, Diove ise alayla gizlemeye çalıştığı hayranlıkla Komutan diye hitap ediyordu bana. Asconen ise kimseyle ters düşmek istemediğinden duruma ayak uyduruyordu.
Benden aldığı eğitimle bana sinsice yaklaşan ayak sesleri işittim ve sol omzuma dokundu …