Herkes Güneş Kremi Kullanmakta Özgürdür.

Büyük Savaşlar’dan ikincisinin başlamasının 70. yılındayız. 70 yıl önce bu zamanlarda Alman Ordusu Polonya topraklarında yıldırım hızında ilerliyordu. Ay bittiğinde Polonya’yı tamamen işgal etmiş olacaklardı. Nazilerin nasıl canavarlar olduklarını, insanlara neler yaptıklarını bu güne kadar sayısız kez okuduk, izledik. Birazdan okuyacağınız kısa öykü de sizi Almanya’ya götürecek ama bu sefer ne kahraman Müttefik Askerleri, ne de canavar Naziler var ortada. Savaşın kendisi de yok. Sadece geride bıraktıkları. “İnsanların” yaşadıkları var. Okuyacağınız öyküyle İkinci Dünya Savaşı sonrası yıllarda geçen, yaşlı bir Alman çiftin bir gece ve ertesi akşamında yaşadıkları kısacık birkaç …

~Qpax

Yotsubato Kiyohiko Azuma’nın diğer bir şaheseri ama benim için bir numaralı eseridir. Eğer 4chan’a takılan arkadaşlarımız var ise, bu manganın baş rol karakterine az çok aşinadırlar (404 kızı). Kiyohiko Azuma’yı da Azumanga serisinden hatırlayacaksınız ki kendisi espiri anlayışı oldukça gelişmiş, belirli bir seviyenin üzerinde olan ve hayata çok değişik açılardan bakan favori mangakalarımdan birisi. Yotsuba ile kendisini aşmış, bizi bu yapıtı ile hayatta yaptığımız en ufak şeylerden biraz olsun zevk almamızı sağlamıştır. Zaten manganın konusu yani ana konsepti “Enjoy everything!” değil mi? Yani görüp görebileceğin en ufak şeylerden bile eğlenmeyi …

~Qpax

Tanıtım:
Position deneyimli kalem Ashinano Hitoshi’nin son çalışmalarından biri. Lakin henüz tamamlanmamış 7 bölümden oluşuyor. Ashinano Hitoshi usta en çok Position’dan önce yarattığı Yokohama Kaidashi Kikou (veya Quiet Country Café diyede biliniyor) adlı çalışmasıyla tanınıyor. Eğer Yokohama Kaidashi Kikou (YKK) isimli mangası hoşunuza gittiyse bu da demek oluyor ki kesinlikle bu çalışmasından da zevk alacaksınız.
Position Sukiya Keiko adlı kızın ve onun arkadaşlarının günlük hayatta yaşadıkları olayları içeriyor. Keiko’nun başka insanları göremediği şeyleri görebilme gibi özel bir yeteneği var. Ama böyle bir yeteneğe sahip olduğundan dolayı canının fazla sıkıldığını söylemek yalnış olur. …

Şehrin haritalarını muazzam bir dikkatle inceledim, fakat hiçbir zaman Rue d’Auseil’i yeniden bulamadım. Bu haritalar sadece modern haritalar değillerdi, çünkü biliyorum ki adlar değişir. Tersine, bu yerin ilk çağına derince indim ve adı ne olursa olsun, Rue d’Auseil olarak bildiğim sokağa çıkabilecek bütün bölgeleri şahsen keşfe çıktım. Fakat ne yaparsam yapayım, üniversitede metafizik öğrencisi olarak fakirleşmiş hayatımın son aylarında Erich Zann’ın müziğini duyduğum, evi, sokağı, hatta mahali bile bulamamam hala utanç verici bir hakikat.
Hatıralarımın bozuk olduğuna şüphe yok; Rue d’Auseil’de kaldığım sırada sağlığım, hem fiziksel hem de zihinsel olarak rahatsızdı …