Dostları vardı ve düşmanları da.. Yüzlerini bile görmediği, isimlerini bile bilmediği… Aslında ne dostu vardı ne de düşmanı, yapayalnızdı sadece. Yalnızlığını kendinden saklamak için kendine hayali dostlar ve düşmanlar yaratırdı. Pek de hayali sayılmazlardı aslında, gerçekte varolan ama kimliklerini bilmediği karakterlerin onun zihnindeki hayal dünyasını şekillendiren silüetleriydiler, sadece bunun farkında değildiler. Ama onların arasında bile yalnız hissediyordu kendini, oysaki onları kendisine yalnız olmadığını düşündürmeleri için hayal etmiyor muydu? Buna rağmen nasıl hala yalnız hissettiriyorlardı ona kendini? Kendi hayal ürünü …

Şimdi evdeyim, doğanın ihtişamından uzak odamın köşesine çekilmişim, kitap okuyorum. Ay’ın kenarı gözüme çarpıyor. Dışarı, Ay’a doğru elimi uzatıyorum, ama elimin cama değdiğinde çıkarttığı tık sesiyle kendime geliyorum. Camın soğuğu hoşuma gidiyor. Bir kez daha yapıyorum bunu. Yine bir tık sesi. Defalarca tekrarlıyorum ama bir süre sonra bırakıyorum, aşırı düzen ve şehir yaşamının getirdiği şeylerden mi bilmiyorum, bir şey bana bunu daha fazla yapmamam gerektiğini söylüyor. Ay’a takılıyor gözüm yine, ona ulaşmak istiyorum. Camı açıyorum, karşısı boş olan 14 katlı bir bina. Burnuma is kokusu geliyor, aldırmamaya çalışıyorum. Ellerim ileri …

Çarşamba – 21 Ekim 1981
”Bazı gerçekleri kabul etmek için kanıta ihtiyaç duyarsın. Bazı gerçekler ise anîden belirir ve o gerçekten şüphe duymayıp onu kabullenirsin, böylece kanıta ihtiyacın olmaz. Tıpkı kader gibi. Gerçekleşene kadar varlığı aklının ucundan geçmez çünkü mutlusundur. Belki bilinmez ama aslında bu da bir kaderdir. Sen ise onu başın derde girince farkedersin, oysa o her zaman vardır ve gerçekleşiyordur. Ama en kötüsü, doğduğun andan itibaren onun gerçekleşmesine tanıklık etmek zorunda olmandır; çünkü o kötü bir kaderdir. Sen bunu kabullenmek istemesen bile…”
Zayıf edebiyatıyla bunları yazmıştı Kişilik Çözümleme dersine ödev …

Duyarlı korsanların yumuşak karnıdır kullandığı eser üzerindeki emek. Sorun, dijital ortamda hiç bir bedel ödemeksizin dilediği esere (1) sahip olabilen korsanla eserin yapımcısı arasındaymış gibi sunulsa da, daima kâr etmek isteyen yapımcı ve dağıtımcı firmaları gözden kaçırmamak gerekir. Eserin üreticisiyle kullanıcısı arasında aracı işlevi gören firmaların amacı daha çok kâr etmek olduğu için, neticede ne sanatçı veya yapımcıyı ne de kullanıcıyı memnun edebilmektedir. Peki bu firmaları aradan çıkarsak da, eser sahibi eserin üzerindeki telif hakkından, kullanıcı da içeriğe bedava ulaşabilme kolaylığından vazgeçecek mi?
Öncelikle sanatçının eserini hangi amaçla yaptığı sorgulanmalıdır. Eserini …

Kentleşme sürecimizin bir simgesi olarak “dolmuş” bile tek başına birçok tartışmanın nesnesi olabiliyorken, bunların adeta arı kovanındaki gibi oğul verdiği bir yer olan güvenpark dolmuş durağı, Ankara’nın gelişim halkalarındaki düğümlere ilişkin çok ciddi ipuçları vermekte.
Bugün Güvenpark’ın ve eski Kızılay binasının olduğu alan Yenişehir’in, genç Cumhuriyetin çok büyük önem atfettiği bir projenin, bir parçasıdır. Cumhuriyetin ilanını takiben Türkiye’yi dönüştürecek toplumsal projelerinin adeta bir laboratuvarı, pilot bölgesi niteliğindeki Yenişehir’in ve onun “yeni birey”inin vitrinidir güvenpark. öyle ki, bu alan modern giyinimli yeni burjuva bireylerin Riyaset-i Cumhur Mızıkası‘nın çaldığı klasik batı müziği eşliğinde …