Fotoğraf ilgimi çekiyor, haliyle fotoğrafçılar (daha çok eski fotoğrafçılar) ve fotoğrafla ilgili kitaplar da. Bir de üstüne, “Devrimci Fotoğrafçı” başlığını görünce pek de irdelemeden aldım bu kitabı. Ama biraz hayal kırıklığına da uğradım. Evvela Tina modotti kimmiş, kısa bir özet:
Tina Modotti’nin hayatı, kabaca üç dönemden oluşuyor diyebiliriz; modellik ve biraz da oyunculuk, fotoğrafçılık, nihayetinde komünist parti üyeliği ve beraberinde gelen aktif eylemcilik.
İtalya’da doğan Tina, 20′li yaşlarında, babasının evvelce çalışmak için gittiği Amerika’ya gider ve bir müddet sonra modelliğe başlar. Ama babasının da fotoğrafçı olmasından mütevellit fotoğrada da meraklıdır. Ve  Edward …

(İlk şu http://benbazenokuyorum.blogspot.com/2011/02/satranc-stefan-zweig.html adreste yayımlanmıştır.)
Şöyle diyebilirsiniz: Bir kitap olsun, çok da uzun olmasın, ama çok şey anlatsın; mesaj versin, sembolik bir anlatımı olsun, ama sembolize edilenleri anlamasam da seveyim. O zaman ben, size bu kitabı önerebilirim. Benim gibi satrançtan anlamayan hatta satranca ilgi duymayan biri değilseniz, daha da güzel olacaktır eminim. Ayrıca söylemeden geçemeyeceğim; Czentovic ne sinir bozucu adam.
“Sabit fikirli, kafasını tek bir düşünceye takmış her türlü insan, yaşamım boyunca beni çekmiştir, çünkü bir insan kendini ne kadar sınırlarsa, öte yandan sonsuza o kadar yakın olur; işte böyle görünüşte dünyadan …

(bu yazı http://benbazenokuyorum.blogspot.com/2011/01/tunel-ernesto-sabato.html alınmıştır.)
Kitabın sahibi, kitabı bana verirken çok sevdiğini söylemişti. Ve eklemişti:
-Belki sen anlamazsın.
Kitap, “erkek gözünden” anlattığı için yaşananları, kitabı anlamayacağımı/sevmeyeceğimi düşünmüştü sanırım. Kitabı sevdim. Juan Pablo Castel’i sevmedim, anlamadım. Bununla birlikte üzüldüm, korktum okudukça.
Pablo, kitaba bunu söyleyerek başladığı için ben de söyleyebilirim: Maria İribarne’yi neden öldürdüğünü anlatıyor. Kitabın ilk sayfalarında buna gerçekten şaşırıyorsunuz. Sonra o malum ve meşum sona doğru adım adım ilerliyorsunuz. Anlatılanların gerçekliği konusunda ise sürekli farklı düşüncelere kapılıyorsunuz.
“Dünyanın korkunç bir yer olduğunu göstermek için fazla kanıta gerek yok, yalnızca şunu dinleyin yeter: Bir toplama kampında …

Ellinde tuttuğun bir “medya” varsa, gücün de var demektir. Üstelik bu “güç” salt siyasal anlamda değildir. “Medya”yı elinde tutan her kimse, hangi çevreyse, her bakımdan bir toplumu yönetebilir. Siyasal bakımdan, hatta askeri bakımdan…
Askeri rütbeleri göstermek için üniformaların omuzlarına takılan işaretli parça anlamına gelen apolet sözcüğü, Apoletli Medya kitabının kavramsal bütünlüğünü açıkça ifade etmekte. Türkiye’de gözlerini devletin kucağında açan medyanın, özel sektörde yeniden hayat bulmasıyla güç sahipleri özel televizyon kanalları ve radyolar üzerinden farklı bir yapılanmaya gitti. Ana akım medya günümüzde bir yandan toplum kontrolünü sağlamaya çalışıp devlet geleneğini devam …

(Yer, fotoğrafya ülkesinde bir mahkeme salonu. Davacı, fotoğraf çekmekten soğuyan biri, davalı ise Susan Sontag’ın Fotoğraf Üzerine isimli kitabı. “Kişileri Fotoğraftan Soğutmak” suçlamasıyla yargılanıyor.)
Davacı:
-Bir şeye merak sarmış bir insan bazı dönemlerde ilgilendiği alana dair sorgulamalara kapılabilir. Bu sorgulamalar insanı soğutacak, ara verdirecek veya yoluna devam ettirecek sonuçlar içerebildiği gibi kararsız kalınmasına da sebep olabilir. Fotoğrafa olan ilgim şu aralar okuma düzeyinde seyrediyor, çekime epeydir ara verdim maalesef. Fotoğraflarını çekmek istediklerim hep insanlar ve onların yüzleri oldu aslında. Ama göstermektense sadece …